Ριπατριέσον

Πέρασαν τέσσερις μήνες στην Ουάσινγκτον, και έχουν μείνει 8 μέρες (ή 7 και μία) για να γυρίσω σπιτάκι μου. Έλα όμως που δεν περνάνε αυτές οι μέρες..Όταν η επιστροφή ήταν πολύ βαθιά κρυμμένη στο μυαλό μου, ο χρόνος περνούσε πολύ γρήγορα. Τώρα όμως που έμεινε τόσος λίγος καιρός, σκέφτομαι τα μικρά πράγματα που μου λείπουν απ'την "προηγούμενη" ζωή μου, και δεν περνάει με τίποτα. Και εκτός αυτού, η μία εβδομάδα που έμεινε είναι κόλαση. Έγραψα μαθηματικά (ευτυχώς τέλειωσε) και έχει μείνει φυσική, φιλοσοφία, ιστορία και οικονομικά. Έχω φτάσει σε ένα επίπεδο, που έχω διαβάσει τόσο μα τόσο πολύ, που πλέον δε με νοιάζει πως θα πάω, θέλω απλά να περάσει αυτή η γαμωβδομάδα να σηκωθώ να φύγω. Και δεν είναι ότι δεν περνάω καλά, ίσα ίσα, έχω περάσει απίστευτα (αν εξαιρέσει κανείς το συνεχές και απίστευτο διάβασμα), απλά με έχει πιάσει τρέλα να γυρίσω. Η μόνη μαλακία είναι ότι για άλλη μια φορά θα χάσω τους Thievery Corporation και τον Federico Aubele. Αλλά θα παώ σπιτάκι μου, να τους ακούω κάτω απ΄το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Α ρε ξενιτιά..